نقش توجه آگاهی در بهبود تمرکز و خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مداخله های مبتنی بر توجه آگاهی بر ارتقای تمرکز حواس و خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان در محیط کلاس درس انجام شده است. کلاس درس به عنوان یک زیست بوم اجتماعی-هیجانی، همواره تحت تاثیر محرک های مخل تمرکز و چالش های عاطفی دانش آموزان قرار دارد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است که با مرور منابع نظری و پژوهش های تجربی اخیر به بررسی سازوکارهای اثرگذاری تمرینات توجه آگاهی بر کارکردهای اجرایی مغز و تعادل هیجانی کودکان و نوجوانان می پردازد. یافته های تحلیلی نشان می دهند که وارد کردن تمرینات منظم و ساده توجه آگاهی (مانند تنفس آگاهانه و اسکن بدنی) به برنامه ی روزانه کلاس، از طریق تقویت قشر پیش پیشانی و کاهش فعالیت آمیگدال، توانایی دانش آموزان را در هدایت ارادی توجه افزایش داده و به آن ها کمک می کند تا در مواجهه با محرک های تنش زا، پاسخ های تکانشی خود را مهار کرده و رفتارهای خودتنظیم گرانه تری بروز دهند. در نهایت، این پژوهش مدل های کاربردی جهت ادغام توجه آگاهی در برنامه درسی مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

توجه آگاهی ، تمرکز ، خودتنظیمی هیجانی ، کلاس درس ، اضطراب تحصیلی.