بررسی رابطه بین سرمایه های روان شناختی (امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری) و بهزیستی مدرسه با میانجی گری انگیزه تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرمایه های روان شناختی (امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری) و بهزیستی مدرسه با میانجی گری انگیزه تحصیلی در دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، بنیادی-کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۴۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سرمایه های روان شناختی (لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷)، پرسشنامه بهزیستی مدرسه (هوی و همکاران، ۲۰۰۲)، و پرسشنامه انگیزه تحصیلی (والرند و همکاران، ۱۹۹۲) بودند. داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سرمایه های روان شناختی با بهزیستی مدرسه رابطه مثبت و معناداری دارد و با انگیزه تحصیلی نیز رابطه مثبت و معناداری دارد .همچنین، انگیزه تحصیلی با بهزیستی مدرسه رابطه مثبت و معناداری دارد . نقش میانجی گر معناداری در رابطه بین سرمایه های روان شناختی و بهزیستی مدرسه ایفا می کند (۲۳/۰- اثر غیرمستقیم، به طوری که سرمایه های روان شناختی از طریق افزایش انگیزه تحصیلی، به افزایش بهزیستی مدرسه در دانش آموزان منجر می شود. بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که سرمایه های روان شناختی با تقویت انگیزه تحصیلی، می توانند به طور معناداری بهزیستی مدرسه را در دانش آموزان افزایش دهند و این مسیر میانجی، نقش کلیدی در تبیین مکانیسم تاثیر سرمایه های روان شناختی بر بهزیستی مدرسه ایفا می کند. بنابراین، پیشنهاد می شود که در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مدارس، بر تقویت سرمایه های روان شناختی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان تاکید شود تا بتوان زمینه را برای افزایش بهزیستی و سلامت روان آن ها در محیط مدرسه فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

سرمایه های روان شناختی ، بهزیستی مدرسه ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، مدل یابی معادلات ساختاری