یادگیری خلاق در کلاس هوشمند: ظرفیت هوش مصنوعی برای پرورش تخیل و حل مسئله

فناوری های نوین و به ویژه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، مرزهای سنتی آموزش و یادگیری را دستخوش تغییری بنیادین کرده اند. در این میان، کلاس درس هوشمند دیگر نه صرفا مکانی مجهز به ابزارهای نمایش دیجیتال، بلکه زیست بومی تعاملی است که می تواند بسترساز یادگیری خلاق، پویایی ذهنی و رشد همه جانبه دانش آموزان باشد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ظرفیت های هوش مصنوعی در پرورش تخیل و توانایی حل مسئله در بستر کلاس های هوشمند تدوین شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که ابزارهای هوش مصنوعی با ارائه شبیه سازی های پویا، محیط های بازیسازی شده، دستیاران هوشمند گفت وگومحور و بازخوردهای فوری متناسب با تفاوت های فردی، می توانند کنجکاوی طبیعی دانش آموزان را تحریک کرده و تفکر واگرا را تقویت کنند. این فناوری ها به معلمان امکان می دهند تا از آموزش های حافظه محور فاصله گرفته و کلاس درس را به کارگاهی برای کاوشگری، فرضیه سازی و آزمون ایده های خلاقانه تبدیل نمایند. تحلیل مولفه های کلیدی این رویکرد آشکار می سازد که استفاده بهینه از هوش مصنوعی مستلزم بازتعریف نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری و طراحی موقعیت های مسئله محور است که در آن فناوری به عنوان بازوی کمکی اندیشه و خلاقیت دانش آموز عمل می کند، نه جایگزینی برای تفکر مستقل او.

کلیدواژه ها:

یادگیری خلاق ، کلاس هوشمند ، هوش مصنوعی ، پرورش تخیل ، حل مسئله ، شبیه سازی آموزشی ، تفکر واگرا.