بررسی کارآمدی بازی درمانی در حل تعارضات بین فردی دانش آموزان ابتدایی و متوسطه از دیدگاه معلمان و مشاوران جهت ایجاد محیطی سالم برای یادگیری و تعاملات اجتماعی سازنده در مدارس

تعارضات بین فردی در محیط مدرسه، از موانع جدی بر سر راه یادگیری موثر و شکل گیری تعاملات اجتماعی سالم به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارآمدی بازی درمانی در حل این تعارضات از دیدگاه معلمان و مشاوران مدارس ابتدایی و متوسطه انجام شده است. یافته های حاصل از مرور نظام مند پژوهش های انجام شده نشان می دهد که بازی درمانی، به ویژه رویکرد کودک محور، ابزاری قدرتمند برای کاهش تنش در روابط معلم-دانش آموز، بهبود مهارت های اجتماعی و افزایش خودکارآمدی دانش آموزان است. معلمان به عنوان «خط مقدم» مواجهه با چالش های عاطفی کودکان، با بهره گیری از تکنیک های بازی درمانی در کلاس درس، می توانند فضایی امن برای بیان هیجانات و حل تعارضات فراهم آورند. الگوی همکاری ارائه شده در این مقاله، بر نقش تسهیل گری مشاوران مدرسه در آموزش و پشتیبانی از معلمان تاکید دارد و نشان می دهد که ادغام اصول بازی درمانی در رویه های روزمره کلاس، به ایجاد محیطی سالم برای یادگیری و تعاملات اجتماعی سازنده منجر می شود. همچنین، چالش های اجرایی این رویکرد شامل کمبود زمان، نیاز به آموزش تخصصی و محدودیت های ساختاری در مدارس متوسطه مورد بحث قرار گرفته است

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، تعارضات بین فردی ، روابط معلم-دانش آموز ، مدارس ابتدایی ، مشاوران مدرسه ، محیط یادگیری