تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش مشکلات رفتاری و اخلاقی دانش آموزان

دوره دانش آموزی، به ویژه سال های ابتدایی و نوجوانی، مرحله ای تعیین کننده در شکل گیری شخصیت، هویت، الگوهای ارتباطی و نظام ارزشی افراد است. دانش آموزان در این دوره، علاوه بر فراگیری دانش های درسی، نیاز دارند شیوه شناخت خود، مدیریت هیجان ها، برقراری ارتباط سالم، تصمیم گیری مسئولانه، حل مسئله و رعایت حقوق دیگران را نیز بیاموزند. ناتوانی در این زمینه ها می تواند خود را در قالب رفتارهایی مانند پرخاشگری، بی نظمی، بی احترامی، دروغ گویی، نپذیرفتن مسئولیت، تمسخر همسالان، ناسازگاری با قوانین، انزوا، اضطراب و ضعف در همکاری گروهی نشان دهد. آموزش مهارت های زندگی یکی از رویکردهای تربیتی موثر برای پیشگیری و کاهش این مشکلات به شمار می رود؛ زیرا به جای تمرکز صرف بر کنترل بیرونی رفتار، دانش آموز را برای شناخت موقعیت، درک پیامد رفتار، مدیریت نیازها و انتخاب پاسخ مناسب توانمند می سازد.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش مشکلات رفتاری و اخلاقی دانش آموزان تدوین شده است. تحلیل مبانی نظری نشان می دهد که آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی، ارتباط موثر، تصمیم گیری، حل مسئله، مدیریت خشم، مقابله با فشار همسالان و مسئولیت پذیری، زمینه شکل گیری رفتارهای سازگارانه را فراهم می کند. این آموزش ها با افزایش توانایی دانش آموز در شناخت هیجان ها و پیامدهای اعمال خود، از بروز واکنش های تکانشی و آسیب زا می کاهد و روابط او را با همسالان، معلمان و اعضای خانواده بهبود می بخشد. بر این اساس، آموزش مهارت های زندگی باید نه یک فعالیت پراکنده و مناسبتی، بلکه بخشی پیوسته از برنامه تربیتی مدرسه تلقی شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مشکلات رفتاری ، تربیت اخلاقی ، دانش آموزان ، خودکنترلی ، همدلی ، مسئولیت پذیری ، حل مسئله ، ارتباط موثر.