اثربخشی تدریس مبتنی بر پروژه بر خلاقیت نوشتاری و نگرش نسبت به زبان انگلیسی در دانش آموزان متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تدریس مبتنی بر پروژه بر خلاقیت نوشتاری و نگرش نسبت به زبان انگلیسی در دانش آموزان متوسطه دوم انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر پروژه قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون خلاقیت نوشتاری تورنس (فرم ب) و پرسشنامه نگرش نسبت به زبان انگلیسی (گاردنر، ۲۰۰۴) بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک متغیره (ANCOVA) انجام گرفت. یافته ها نشان داد که تدریس مبتنی بر پروژه به طور معناداری باعث افزایش خلاقیت نوشتاری در ابعاد سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است . همچنین، نگرش دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به زبان انگلیسی در مولفه های نگرش عاطفی، نگرش رفتاری و نگرش شناختی به طور معناداری بهبود یافت .بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که رویکرد تدریس مبتنی بر پروژه به عنوان یک روش آموزشی فعال و دانش آموزمحور، تاثیر مثبتی بر خلاقیت نوشتاری و نگرش دانش آموزان نسبت به زبان انگلیسی دارد. بنابراین، پیشنهاد می شود که این رویکرد در برنامه های درسی زبان انگلیسی مدارس متوسطه دوم به کار گرفته شود و دوره های آموزشی برای معلمان جهت آشنایی با اصول و فنون تدریس مبتنی بر پروژه طراحی و اجرا گردد. همچنین، پژوهش های بیشتری در زمینه تاثیر این روش بر سایر مهارت های زبانی و در سطوح مختلف تحصیلی انجام شود.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر پروژه ، خلاقیت نوشتاری ، نگرش به زبان انگلیسی ، دانش آموزان متوسطه دوم