بررسی عوامل موثر بر کاهش مسئولیت پذیری اجتماعی نوجوانان

مسئولیت پذیری اجتماعی یکی از شاخص های سلامت فردی و اجتماعی است و در دوران نوجوانی، به عنوان گذر از کودکی به بزرگسالی، شکل گیری و تثبیت آن اهمیت ویژه دارد. در دهه های اخیر، پژوهشگران و مربیان از کاهش مشارکت داوطلبانه، بی تفاوتی نسبت به مسائل جمعی، و ضعف در تعهد به هنجارهای اجتماعی در میان نوجوانان گزارش داده اند. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، عوامل موثر بر **کاهش** مسئولیت پذیری اجتماعی نوجوانان را در چند سطح (درون فردی، خانوادگی، مدرسه ای، همسالان، رسانه ای و کلان اجتماعی) بررسی می کند. یافته های نظری نشان می دهد که تعارض رشدی، سبک های فرزندپروری نامناسب، فقدان الگوی بزرگسال مسئول، آموزش صرفا محتوامحور، فشار همسالان، مصرف بیش ازحد رسانه های دیجیتال، و بحران های اعتماد اجتماعی از مهم ترین مکانیسم های کاهش مسئولیت پذیری اند. در پایان، راهبردهای پیشگیری و تقویتی در سطح خانواده، مدرسه و سیاست گذاری آموزشی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری اجتماعی ، نوجوان ، فرزندپروری ، انگیزش درونی ، همسالان ، رسانه ، آموزش شهروندی