چالش های تعامل با اولیا در نظام نوین آموزشی و راهکارهای ارتقای مشارکت خانواده ها از نگاه معاون آموزشی

این مقاله به بررسی چالش های تعامل با اولیا در نظام نوین آموزشی و راهکارهای ارتقای مشارکت خانواده ها از نگاه معاون آموزشی می پردازد. در مدرسه امروز، مشارکت خانواده از سطح حضور تشریفاتی در جلسات فراتر رفته و به یک همکاری پیوسته در حمایت از یادگیری، شکل دهی به رفتار و تقویت انگیزه دانش آموز تبدیل شده است. با وجود این اهمیت، ارتباط خانه و مدرسه در عمل با موانعی مانند تفاوت انتظارات، ضعف گفت وگوی دوسویه، کمبود زمان والدین، ناآشنایی با رویکردهای نوین آموزشی، تجربه های ارتباطی ناموفق و نگاه اداری به ارتباط با اولیا روبه رو است. معاون آموزشی به عنوان مسئول پیگیری کیفیت یاددهی و یادگیری و هماهنگ کننده تعاملات آموزشی، می تواند با طراحی مسیرهای ارتباطی روشن، تقویت اعتماد، آموزش خانواده ها و سازماندهی فرصت های مشارکت، این موانع را کاهش دهد. مرور پژوهش های داخلی نشان می دهد مشارکت واقعی والدین در بسیاری از مدارس پایین گزارش شده و ابهام در حدود نقش والدین و معلمان باعث شکل گیری سوءبرداشت و فاصله ارتباطی می شود (شیربگی، عزیزی و امیری، ۱۳۹۴، ص. ۲۱ تا ۵۴). همچنین یافته ها حاکی است که مشارکت والدین در پیگیری امور درسی و حمایت عاطفی با پیشرفت تحصیلی، انگیزه و بهبود رفتار دانش آموزان رابطه دارد (کاظمی، محمدزاده، اسکندری و حسنعلی پور، ۱۴۰۴، ص. ۷۵۳ تا ۷۶۲). در ادبیات بین المللی نیز چارچوب مشارکت خانواده مدرسه جامعه به عنوان یک الگوی معتبر، بر وظایف والدینی، ارتباط، داوطلبی، یادگیری در خانه، تصمیم گیری و همکاری با جامعه تاکید دارد (Epstein, ۲۰۱۱, p. ۳۲). این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، چالش ها را طبقه بندی کرده و مجموعه ای از راهکارهای اجرایی و قابل پیاده سازی برای معاون آموزشی ارائه می کند. نتیجه گیری نشان می دهد که مشارکت خانواده زمانی پایدار می شود که مدرسه رابطه را مستمر، محترمانه، قابل دسترس و مبتنی بر حل مسئله تعریف کند و نقش معاون آموزشی به عنوان تسهیل گر این فرایند به رسمیت شناخته شود.

کلیدواژه ها:

تعامل خانه و مدرسه ، مشارکت خانواده ، اولیا و مربیان ، معاون آموزشی ، نظام نوین آموزشی ، ارتباط مدرسه با والدین