ارتباط معماری مدرسه با شکل گیری هویت اجتماعی و فرهنگ سازی در میان دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی ارتباط میان ساختار کالبدی و معماری فضاهای آموزشی با شکل گیری هویت اجتماعی و فرآیند فرهنگ سازی در میان دانش آموزان است. این مطالعه با اتخاذ رویکردی تحلیلی-توصیفی و با ابزار مرور سیستماتیک متون نظری و تجربی موجود، به بررسی چگونگی بازنمایی ارزش های اجتماعی، الگوهای تعاملی و باورهای فرهنگی در قالب عناصر معماری مدارس می پردازد. روند پژوهش مبتنی بر تحلیل اسناد کتابخانه ای، بررسی نظریه های روان شناسی محیطی و جامعه شناسی آموزش و پرورش و نیز ارزیابی نمونه های موردی از طراحی فضاهای آموزشی نوین و سنتی است. یافته های حاصل از این پژوهش نشان می دهد که هندسه فضا، میزان نور طبیعی، رنگ، نحوه چیدمان کلاس ها، طراحی فضاهای باز و مشترک و میزان انعطاف پذیری کالبدی مدرسه، نقشی بی بدیل در تقویت حس تعلق به مکان، رشد سرمایه اجتماعی، تسهیل رفتارهای جامعه پسند و در نهایت جامعه پذیری دانش آموزان ایفا می کند. محیط فیزیکی مدرسه نه تنها به عنوان یک پوسته و ظرف فیزیکی، بلکه به عنوان یک عامل تربیتی خاموش عمل می کند که رفتارهای فردی و جمعی کودکان و نوجوانان را جهت دهی کرده و بسترساز بازتولید ارزش های فرهنگی و هویت یابی اجتماعی آنان می شود.

کلیدواژه ها:

معماری مدرسه ، هویت اجتماعی ، فرهنگ سازی.