مطالعه تطبیقی روش های سنتی و نوین آموزش ادبیات فارسی و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF02_432

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

آموزش ادبیات فارسی یکی از ارکان اساسی نظام تعلیم و تربیت ایران است که علاوه بر انتقال دانش زبانی و ادبی، نقش مهمی در تقویت هویت ملی، ارزش های فرهنگی، مهارت های ارتباطی و پرورش تفکر دانش آموزان ایفا می کند. با وجود این اهمیت، شیوه های آموزش ادبیات فارسی در سال های اخیر دستخوش تغییرات گسترده ای شده و رویکردهای نوین آموزشی در کنار روش های سنتی مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. روش های سنتی معمولا بر تدریس معلم محور، حفظ مطالب، انتقال مستقیم مفاهیم و ارزشیابی مبتنی بر آزمون های کتبی تاکید دارند، در حالی که روش های نوین آموزش بر یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان، تفکر انتقادی، خلاقیت، فناوری های آموزشی، یادگیری مشارکتی و آموزش مبتنی بر مسئله تمرکز می کنند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه تطبیقی روش های سنتی و نوین آموزش ادبیات فارسی و بررسی تاثیر آن ها بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، اسناد آموزشی و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوا بررسی شد. یافته های پژوهش نشان داد که هر دو شیوه آموزشی دارای نقاط قوت و محدودیت هایی هستند، اما روش های نوین به دلیل ایجاد مشارکت فعال، افزایش انگیزه یادگیری، تقویت مهارت های خواندن، نوشتن، درک مطلب، نقد ادبی، خلاقیت و تفکر تحلیلی، اثربخشی بیشتری در یادگیری پایدار و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند. همچنین نتایج نشان داد که بهره گیری از فناوری های آموزشی، روش های تدریس مشارکتی، داستان محوری، یادگیری پروژه ای، بحث گروهی، نمایش خلاق و ارزشیابی فرایندی، موجب افزایش علاقه دانش آموزان به درس ادبیات فارسی و ارتقای کیفیت یادگیری می شود. در مقابل، اتکای صرف به روش های سنتی می تواند موجب کاهش انگیزه، محدود شدن خلاقیت و یادگیری سطحی شود. با این حال، پژوهش نشان داد که استفاده هدفمند از برخی عناصر ارزشمند روش های سنتی، مانند آموزش دقیق مفاهیم ادبی، روان خوانی متون و تقویت مهارت های زبانی، در کنار روش های نوین، می تواند نتایج آموزشی مطلوب تری ایجاد کند. در مجموع، یافته های این پژوهش بیانگر آن است که تلفیق هوشمندانه روش های سنتی و نوین، متناسب با اهداف آموزشی، ویژگی های دانش آموزان و محتوای کتاب های درسی، می تواند موجب ارتقای کیفیت آموزش ادبیات فارسی، افزایش پیشرفت تحصیلی و پرورش نسلی علاقه مند به زبان و ادبیات فارسی شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ادبیات فارسی ، روش های سنتی تدریس ، روش های نوین تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان.

نویسندگان

هما کارگر

کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دانشگاه آزاد واحد شرق تهران