مروری بر اثربخشی ارزشیابی تکوینی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از رویکردهای نوین ارزشیابی آموزشی، نقش مهمی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل اثربخشی ارزشیابی تکوینی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش مروری و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است. برای دستیابی به هدف پژوهش، مطالعات مرتبط با موضوع ارزشیابی تکوینی، بازخورد آموزشی، یادگیری دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند و یافته های پژوهش های پیشین در محورهای اصلی دسته بندی شدند. نتایج بررسی ها نشان داد که ارزشیابی تکوینی از طریق ارائه بازخورد مستمر، شناسایی به موقع مشکلات یادگیری، اصلاح روش های تدریس و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تاثیر مثبتی بر یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان دارد. همچنین، این رویکرد موجب افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت خودتنظیمی، رشد مهارت های تفکر و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری می شود. یافته ها نشان دادند که موفقیت ارزشیابی تکوینی به عواملی مانند مهارت حرفه ای معلمان، کیفیت بازخورد، شرایط محیط آموزشی و فرهنگ ارزشیابی مدرسه وابسته است. در مجموع، ارزشیابی تکوینی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای حرکت از ارزشیابی نتیجه محور به سوی ارزشیابی یادگیری محور در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس، آموزش معلمان، حمایت مدیران مدارس و بازنگری در شیوه های سنتی ارزشیابی، از الزامات بهره گیری موثر از این رویکرد محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، یادگیری دانش آموزان ، پیشرفت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، بازخورد آموزشی ، ارزشیابی آموزشی.