تحلیل چند سطحی رابطه مدیریت کلاس و روش های تدریس نوین با پویایی تعاملات آموزشی

این پژوهش با هدف تحلیل چندسطحی رابطه مدیریت کلاس و روش های تدریس نوین با پویایی تعاملات آموزشی انجام شد تا میزان و چگونگی اثرگذاری این دو متغیر بر کیفیت روابط آموزشی در سطوح فردی و کلاسی تبیین شود. مسئله اصلی پژوهش آن بود که پویایی تعاملات آموزشی صرفا حاصل ویژگی های فردی دانش آموزان نیست، بلکه از ساختار مدیریتی کلاس و الگوهای تدریس معلم نیز تاثیر می پذیرد. پژوهش با رویکرد کمی و به شیوه توصیفی همبستگی انجام شد و برای تحلیل داده ها از مدل های چندسطحی با تاکید بر تفکیک اثرات سطح دانش آموز و سطح کلاس استفاده شد. جامعه پژوهش را دانش آموزان و کلاس های درس تشکیل دادند و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد مربوط به مدیریت کلاس، میزان به کارگیری روش های تدریس نوین و پویایی تعاملات آموزشی گردآوری شد. در روند پژوهش، ابتدا شاخص های توصیفی متغیرها بررسی شد، سپس واریانس درون کلاسی و بین کلاسی برآورد گردید و در ادامه مدل تهی، مدل با اثرات اصلی و مدل دارای تعاملات بین سطحی آزمون شد. مدل تحلیل مطالب و داده ها مبتنی بر الگوی رگرسیون چندسطحی بود که امکان بررسی هم زمان نقش ادراک فردی دانش آموزان از مدیریت کلاس و نقش ویژگی های ساختاری کلاس را فراهم ساخت. یافته ها نشان داد که مدیریت کلاس اثربخش و استفاده هدفمند از روش های تدریس نوین هر دو تاثیر مثبت و معناداری بر پویایی تعاملات آموزشی دارند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که در کلاس هایی با مدیریت منسجم تر، تاثیر روش های تدریس نوین بر مشارکت، گفت وگو و تعاملات یادگیری تقویت می شود. اثرات متقاطع بین سطوح نیز نشان داد که کیفیت مدیریت کلاس می تواند شدت رابطه بین تدریس نوین و تعاملات آموزشی را تعدیل کند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تلفیق مدیریت کلاس کارآمد با روش های تدریس نوین، بستر مناسبی برای شکل گیری تعاملات فعال، یادگیری مشارکتی و بهبود کیفیت فرایند آموزش فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، روش های تدریس نوین ، پویایی تعاملات آموزشی ، تحلیل چندسطحی ، محیط یادگیری