هوش هیجانی: تعریف، اهمیت و ابعاد آن

هوش هیجانی به توانایی فرد در ادراک، فهم، استفاده و تنظیم هیجان های خود و دیگران اشاره دارد و نقش مهمی در سازگاری هیجانی و اجتماعی ایفا می کند. مایوی و سالوی (۱۹۹۷) در تعریف هوش هیجانی معتقدند که هوش هیجانی به عنوان یک توانایی، عبارت است از ظرفیت ادراک، ابراز، شناخت، کاربرد و اداره هیجان های خود و دیگران. هوش هیجانی را می توان به عنوان یک قابلیت ذهنی برای درک و فهم، استفاده و تنظیم احساسات خود و دیگران تعریف کرد که شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، مهارت های اجتماعی، انگیزه و همدلی است. امروزه هوش هیجانی به عنوان عامل پیش بینی کننده سلامت روانی، اجتماعی، موفقیت تحصیلی و شغلی از اهمیت شایانی برخوردار است و به عنوان یکی از مولفه های مهم در ارتباطات، نقش بسزایی در سلامت روان شناختی و موفقیت تحصیلی ایفا می کند. در واقع، یکی از عوامل موثر در سلامت روان آدمی، هوش هیجانی است. گلمن ابعاد هوش هیجانی را در خودآگاهی، خودنظم دهی، انگیزه، همدلی، و مهارت های اجتماعی می داند. در راستای تقویت هوش هیجانی، می توان به مواردی چون پذیرش عواطف و کامیابی ها، بازنگری در احساسات خود، پذیرش احساسات منفی و یافتن منشا آنها، احترام به احساسات دیگران، گوش دادن فعال، اهمیت دادن به ارتباطات غیرکلامی و نیز درک این مطلب که هوش هیجانی نیازمند زمان، صبر و حوصله است و نیز می توان آنرا آموخت؛ اشاره کرد. این مطالعه به روش اسنادی انجام شده و از منابع و پایگاه های مختلف فارسی و لاتین برای انجام این پژوهش استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعریف هوش هیجانی ، اهمیت هوش هیجانی ، ابعاد هوش هیجانی