واکاوی نقش مولفه های هوش هیجانی و خودتنظیمی معلمان در تعالی عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش مولفه های هوش هیجانی و خودتنظیمی معلمان در تعالی عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان نگاشته شده است. در دهه های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی بر اهمیت فراتر رفتن از انتقال صرف محتوای درسی و توجه به ابعاد عاطفی و ارتباطی تدریس تاکید دارند. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، مدیریت و به کارگیری موثر هیجانات، و خودتنظیمی به عنوان ظرفیت مدیریت شناخت، هیجان و رفتار در جهت اهداف معین، دو مولفه کلیدی در شکل دهی به محیط های یادگیری حمایت گر و موثر محسوب می شوند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر مرور نظام مند ادبیات پژوهشی معاصر، به بررسی ابعاد مختلف تاثیر هوش هیجانی و خودتنظیمی معلمان بر پیامدهای تحصیلی و رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش هیجانی معلمان، به ویژه مولفه های همدلی، تنظیم هیجانی و مهارت های بین فردی، از طریق ایجاد جو کلاسی مثبت، افزایش انگیزش و کاهش اضطراب تحصیلی، به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر می شود. همچنین، خودتنظیمی معلمان در مدیریت کلاس و رفتار، با فراهم آوردن بستری برای توسعه خودتنظیمی رفتاری در دانش آموزان، نقشی محوری در ارتقای رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای مسئله ساز ایفا می کند. بااین حال، برخی مطالعات به عدم وجود رابطه مستقیم و معنادار بین هوش هیجانی معلمان و رفتار دانش آموزان اشاره دارند که ضرورت توجه به متغیرهای میانجی و مداخله گر را آشکار می سازد. مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و پژوهش های آتی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودتنظیمی معلمان ، عملکرد تحصیلی ، رفتار دانش آموزان ، مدیریت کلاس ، توسعه حرفه ای