تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر استقلال یادگیری دانش آموزان

با رشد روزافزون فناوری های نوین مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) در نظام های آموزشی، بازنگری در الگوهای سنتی تدریس و یادگیری به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل شده است. یکی از محوری ترین متغیرهای تحت تاثیر این فناوری، «استقلال در یادگیری» (Self-Regulated Learning) یا یادگیری خودتنظیمی در میان دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل همه جانبه تاثیرات هوش مصنوعی بر استقلال یادگیری دانش آموزان با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ابزارهای هوشمند تعاملی و سیستم های یادگیری تطبیقی از یک سو قادرند با شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخوردهای فراشناختی آنی و تقویت خودکارآمدی، استقلال یادگیرنده را به طور چشمگیری ارتقا دهند. از سوی دیگر، تسهیل بیش از حد دسترسی به پاسخ ها، خطر وابستگی شناختی، تقلیل عاملیت یادگیرنده به گزینش های پیش فرض الگوریتمی و تضعیف مهارت تفکر حل مسئله از چالش های جدی این حوزه به شمار می روند. این مقاله بر لزوم اتخاذ رویکردی متوازن تاکید دارد که در آن هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین تفکر، بلکه به عنوان یک داربست آموزشی و حمایتی پویا به کار گرفته شود و با بازتعریف نقش معلم و آموزش سواد هوش مصنوعی، عاملیت فعال دانش آموزان حفظ گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، استقلال یادگیری ، یادگیری خودتنظیمی ، عاملیت شناختی ، بازخورد فراشناختی