تاثیر فعالیت های هنری بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان

افت تحصیلی یکی از چالش های بنیادین، ساختاری و پرهزینه در نظام های آموزشی معاصر است که علاوه بر اتلاف منابع مادی و معنوی جامعه، زمینه ساز آسیب های روانی عمیق نظیر کاهش خودپنداره تحصیلی، بروز درماندگی آموخته شده و سرخوردگی اجتماعی دانش آموزان می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی دقیق و تفصیلی تاثیر فعالیت های هنری بر کاهش افت تحصیلی و بهبود عملکردهای شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان تدوین گردیده است. روش بررسی در این پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و با تکیه بر تحلیل جامع داده های کتابخانه ای، مطالعات اسنادی و بررسی یافته های تجربی روان شناسی تربیتی انجام گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که مشارکت فعال در فعالیت های هنری شامل هنرهای تجسمی، موسیقی، تئاتر خلاق و ادبیات کارگاهی، از طریق تقویت انگیزه های درونی، بهبود عملکردهای اجرایی مغز به ویژه حافظه فعال و انعطاف پذیری ذهنی، کاهش اضطراب امتحان، ارتقای خودکارآمدی و ایجاد بستری برای یادگیری چندحسی، به شکل معناداری رفتارهای انفعالی تحصیلی را کاهش داده و مانع از پس رفت تحصیلی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته های پژوهش، هنر به عنوان یک کاتالیزور شناختی و عاطفی عمل می کند که اشتیاق به حضور در مدرسه را افزایش داده و پیوند عاطفی دانش آموز با ساختار یادگیری را محکم می سازد. در نهایت، راهکارهایی کاربردی جهت ادغام بهینه هنر در برنامه های درسی رسمی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های هنری ، افت تحصیلی ، عملکرد شناختی ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی ، یادگیری چندحسی.