نقش هوش مصنوعی در تحول یادگیری دانش آموزان

تحول دیجیتال در دهه های اخیر، آموزش و پرورش را در برابر امکاناتی تازه و در عین حال چالش هایی پیچیده قرار داده است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوظهور، توانسته است بنیان های سنتی یاددهی یادگیری را دگرگون کند و مسیر تازه ای برای ارتقای کیفیت آموزش، شخصی سازی یادگیری و افزایش عدالت آموزشی فراهم آورد. هدف این مقاله بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول یادگیری دانش آموزان و تبیین ظرفیت ها، محدودیت ها و الزامات بهره برداری از آن در نظام آموزشی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و آثار پژوهشی معتبر داخلی و خارجی است. یافته های مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد فوری، طراحی مسیرهای آموزشی فردمحور، شناسایی شکاف های دانشی و پشتیبانی از یادگیری خودتنظیم، می تواند به رشد علمی دانش آموزان کمک کند. در عین حال، این فناوری بدون زیرساخت مناسب، تربیت نیروی انسانی متخصص، ملاحظات اخلاقی و نظارت آموزشی اثربخش، نمی تواند به تنهایی ضامن تعالی یادگیری باشد. نتیجه آن که آینده آموزش در گرو هم افزایی میان هوش انسانی معلمان و هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول یادگیری ، آموزش هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان