درس پژوهی با هدف بهبود مهارت روان خوانی دانش آموزان دوره ابتدایی

مهارت روان خوانی یکی از مهارت های اساسی دوره ابتدایی است که نقش مهمی در موفقیت تحصیلی، درک مطلب و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان دارد. با این حال، برخی از دانش آموزان در این دوره با مشکلاتی مانند کندخوانی، مکث های زیاد، اشتباه در خواندن واژه ها و ضعف در رعایت آهنگ مناسب مواجه هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر اجرای فرایند درس پژوهی بر بهبود مهارت روان خوانی دانش آموزان دوره ابتدایی است.این پژوهش با استفاده از روش کیفی و در قالب الگوی درس پژوهی انجام شد. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان یک کلاس پایه سوم ابتدایی بود که از میان آنان ۲۵ دانش آموز، معلم کلاس و اعضای گروه درس پژوهی در فرایند پژوهش مشارکت داشتند. برای گردآوری داده ها از مشاهده کلاس، چک لیست ارزیابی روان خوانی، آزمون روان خوانی، فیلم جلسات تدریس، مصاحبه و یادداشت های میدانی استفاده شد. فرایند پژوهش شامل شناسایی مسئله، بررسی علل ضعف روان خوانی، طراحی طرح درس، اجرای تدریس اول، بازاندیشی گروهی، اصلاح طرح درس و اجرای مجدد آن بود.یافته های پژوهش نشان داد که اجرای فعالیت های آموزشی مبتنی بر درس پژوهی، موجب بهبود عملکرد دانش آموزان در مولفه های مختلف روان خوانی شد. پس از اجرای مجدد درس، دانش آموزان در زمینه هایی مانند سرعت خواندن، کاهش خطاها، کاهش مکث های غیرضروری، رعایت لحن و آهنگ مناسب و افزایش اعتمادبه نفس هنگام خواندن پیشرفت قابل توجهی نشان دادند. همچنین فرایند درس پژوهی موجب افزایش توجه معلم به نیازهای فردی دانش آموزان و اصلاح روش های آموزشی شد.بر اساس نتایج به دست آمده، استفاده از درس پژوهی می تواند به عنوان روشی موثر برای شناسایی مشکلات آموزشی و طراحی راهکارهای مناسب جهت ارتقای مهارت روان خوانی دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روان خوانی ، مهارت خواندن ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های فعال تدریس ، یادگیری مشارکتی