بررسی روش های علاقه مند سازی دانش آموزان به شرکت در فعالیت های کلاسی وحضورفعال درمدرسه

این مقاله با هدف بررسی روش های علاقه مند سازی دانش آموزان به شرکت در فعالیت های کلاسی و حضور فعال در مدرسه تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که در بسیاری از مدارس، بخشی از دانش آموزان نسبت به مشارکت در فعالیت های آموزشی، گفت وگوی کلاسی، انجام تکالیف جمعی، همکاری با همکلاسی ها و حضور انگیزه مند در فضای مدرسه، گرایش اندکی نشان می دهند و این وضعیت در بلندمدت می تواند بر پیشرفت تحصیلی، رشد مهارت های اجتماعی، احساس تعلق به مدرسه و حتی شکل گیری هویت تحصیلی آنان اثر منفی بگذارد. ازاین رو، شناسایی و تحلیل روش هایی که بتواند علاقه درونی و بیرونی دانش آموزان را برای حضور فعال در کلاس و مدرسه تقویت کند، از اهمیت بنیادی برخوردار است. این پژوهش با رویکرد مروری انجام شده و تلاش کرده است با اتکا به مطالعات داخلی و خارجی معتبر، مهم ترین راهبردهای اثرگذار بر افزایش مشارکت دانش آموزان را در قالبی تحلیلی و کاربردی بررسی کند. در این راستا، مولفه هایی مانند ایجاد فضای عاطفی مثبت در کلاس، به کارگیری روش های تدریس فعال، توجه به نیازهای روان شناختی دانش آموزان، تقویت حس تعلق به مدرسه، استفاده از تشویق های هدفمند، مشارکت دادن دانش آموزان در تصمیم گیری های کلاسی، طراحی فعالیت های گروهی، بهره گیری از فناوری های آموزشی، ایجاد رابطه محترمانه میان معلم و دانش آموز، و توجه به تفاوت های فردی مورد توجه قرار گرفته است. یافته های مرور نشان می دهد که علاقه مند سازی دانش آموزان به فعالیت های کلاسی صرفا با نصیحت یا اجبار حاصل نمی شود، بلکه نیازمند ایجاد محیطی حمایتی، پویا، معنادار و مشارکت محور است که در آن دانش آموز احساس امنیت، ارزشمندی، خودمختاری و موفقیت کند. همچنین نتایج پژوهش ها نشان می دهد که فرهنگ مدرسه و شیوه تعامل معلمان می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش مشارکت تحصیلی داشته باشد و زمانی که مدرسه به محیطی جذاب، انسانی و یادگیرنده تبدیل شود، دانش آموزان نه تنها در کلاس درس فعال تر می شوند بلکه حضورشان در مدرسه نیز با انگیزه و رضایت بیشتری همراه خواهد بود. این مقاله در نهایت نتیجه می گیرد که برای ارتقای مشارکت دانش آموزان باید مجموعه ای از راهکارهای تربیتی، آموزشی و روان شناختی به صورت هم زمان و هماهنگ به کار گرفته شود، زیرا علاقه به مدرسه و فعالیت های کلاسی محصول یک عامل منفرد نیست، بلکه نتیجه تعامل متقابل محیط آموزشی، کیفیت روابط انسانی، روش تدریس و تجربه موفقیت دانش آموز است.

کلیدواژه ها:

مشارکت تحصیلی ، علاقه مندی دانش آموزان ، فعالیت های کلاسی