تاثیر قصه گویی بر تقویت مهارت گفتاری و شنیداری در آموزش فارسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه گویی بر تقویت مهارت گفتاری و شنیداری دانش آموزان در آموزش فارسی دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی ناحیه ۳ شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۲۵۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، تعداد ۳۰ دانش آموز (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون جی (۱۹۹۰) و آزمون تسلط کلامی محقق ساخته استفاده گردید. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و ضریب آلفای کرونباخ (به ترتیب ۰.۸۲ و ۰.۹۱) تایید شد. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته (دو جلسه در هفته) با روش قصه گویی تلفیق شده با فناوری استوری لاین آموزش دیدند و گروه کنترل آموزش معمول فارسی را دریافت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که قصه گویی به طور معناداری باعث افزایش مهارت های ارتباطی در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. همچنین، نتایج تحلیل های تکمیلی نشان داد که قصه گویی با ایجاد فضایی تعاملی و جذاب، مهارت های شنیداری و بازخورد را در دانش آموزان تقویت کرده، روابط بین فردی و شناخت خود را بهبود بخشیده و انگیزه مشارکت در فعالیت های کلاسی را افزایش داده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که قصه گویی به عنوان یک روش آموزشی قدیمی و در عین حال کارآمد، با فراهم آوردن بستری غنی از زبان طبیعی، موقعیت های ارتباطی متنوع و فضایی امن برای تمرین و تکرار، می تواند به طور قابل توجهی مهارت گفتاری و شنیداری دانش آموزان را در آموزش فارسی تقویت کند. این یافته ها می تواند برای معلمان فارسی، طراحان آموزشی، برنامه ریزان درسی و مولفان کتب درسی در جهت استفاده هدفمند از قصه گویی در ارتقاء کیفیت آموزش زبان فارسی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، مهارت گفتاری ، مهارت شنیداری ، آموزش فارسی ، دوره ابتدایی