طراحی تکالیف پویا با استفاده از تولید محتوای هوش مصنوعی برای سطوح مختلف توانایی ریاضی دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF02_266

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طراحی تکالیف پویا با استفاده از تولید محتوای هوش مصنوعی بر عملکرد ریاضی، انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان با سطوح مختلف توانایی ریاضی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه هفتم دوره متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) از دو مدرسه انتخاب شدند و بر اساس نمرات پیش آزمون ریاضی، به سه سطح توانایی پایین، متوسط و بالا تقسیم شدند. برای گردآوری داده ها از آزمون محقق ساخته عملکرد ریاضی، پرسشنامه انگیزش ریاضی و پرسشنامه خودکارآمدی ریاضی استفاده گردید. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از تحلیل عاملی و ضریب آلفای کرونباخ (به ترتیب ۰.۹۰، ۰.۸۷ و ۰.۸۸) تایید شد. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته (هر هفته سه جلسه) تکالیف پویای شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی را دریافت کردند که بر اساس سطح توانایی و پیشرفت هر دانش آموز، به صورت تطبیقی و پویا توسط یک سیستم هوشمند تولید می شد و گروه کنترل تکالیف معمول و یکسان را از کتاب درسی دریافت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تحلیل واریانس دوطرفه و تحلیل مسیر با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ و AMOS نسخه ۲۶ مورد تحلیل قرار گرفتند. . نتایج تحلیل مسیر نشان داد که انگیزه و خودکارآمدی نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین تکالیف پویا و عملکرد ریاضی ایفا می کنند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که طراحی تکالیف پویا با استفاده از تولید محتوای هوش مصنوعی، با فراهم آوردن چالش های متناسب با سطح توانایی هر دانش آموز، ارائه بازخوردهای فوری و شخصی سازی شده، و ایجاد احساس شایستگی و پیشرفت، می تواند به طور قابل توجهی عملکرد، انگیزه و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان را بهبود بخشد و به ویژه برای دانش آموزان با توانایی پایین، موثرترین راهبرد آموزشی محسوب می شود. این یافته ها می تواند برای معلمان ریاضی، طراحان آموزشی، برنامه ریزان درسی و توسعه دهندگان سیستم های هوشمند آموزشی در جهت طراحی تکالیف شخصی سازی شده و تطبیقی برای ارتقاء کیفیت یادگیری ریاضی مورد استفاده قرار گیرد.

نویسندگان

الهام رستمی

کارشناسی ریاضی کاربردی