تاثیر هوش مصنوعی بر تحول نقش معلم در نظام آموزشی نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_241
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تحول نقش معلم در نظام آموزشی نوین انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع پیمایشی با رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) می باشد. جامعه آماری در بخش کمی شامل کلیه معلمان دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۲,۴۵۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس جدول مورگان، تعداد ۳۷۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه پذیرش فناوری دیویس (۱۹۸۹)، پرسشنامه خودکارآمدی معلمان تاشمن و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه تحول نقش معلم محقق ساخته استفاده گردید. روایی پرسشنامه ها با استفاده از روایی محتوایی و سازه و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۷، ۰.۸۹ و ۰.۹۱ تایید شد. در بخش کیفی نیز با ۲۵ نفر از معلمان با تجربه، مدیران آموزشی و متخصصان فناوری آموزشی مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام گرفت و داده ها با استفاده از روش تحلیل تماتیک مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های کمی پژوهش نشان داد که بین هوش مصنوعی و پذیرش فناوری با تحول نقش معلم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد .و همچنین خودکارآمدی معلمان نقش واسطه ای معناداری در این رابطه ایفا می کند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که هوش مصنوعی و پذیرش فناوری توانایی پیش بینی ۵۲ درصد از تغییرات تحول نقش معلم را دارند. نتایج بخش کیفی نیز به استخراج ۵ مضمون اصلی و ۲۲ مضمون فرعی شامل تغییر در کارکردهای سنتی معلم، ظهور نقش های جدید، چالش های اخلاقی و حرفه ای، نیاز به توانمندسازی، و آینده پژوهی در تعامل انسان و ماشین منجر گردید. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین، نقشی دوگانه در نظام آموزشی ایفا می کند و از یک سو با خودکارسازی وظایف تکراری و ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده، زمینه را برای تمرکز معلمان بر فعالیت های خلاقانه، مراقبتی و تعاملی فراهم می آورد و از سوی دیگر، چالش های جدی در زمینه مهارت های دیجیتال، تغییر هویت حرفه ای و مسائل اخلاقی ایجاد می کند. این یافته ها می تواند برای برنامه ریزان آموزشی، سیاست گذاران نظام تعلیم و تربیت و طراحان دوره های توانمندسازی معلمان در جهت آماده سازی نظام آموزشی برای عصر هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم بامدادی
کارشناسی ارشد تاریخ، سمنان، بسطام