یادگیری فعال و واکاوی اثرات چندگانه آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

امروزه گذار از رویکردهای سنتی معلم محور به سمت رویکردهای نوین دانش آموزمحور، به یکی از دغدغه های اصلی نظام های آموزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه مفهوم «یادگیری فعال» و تحلیل تاثیرات ساختاری آن بر «پیشرفت تحصیلی» دانش آموزان در دو مقطع ابتدایی و متوسطه تدوین شده است. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با استناد به نظریات یادگیری ساختن گرایی، به واکاوی ابعاد مختلف درگیری شناختی و رفتاری فراگیران پرداخته است. یافته های تحلیل نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای فعال از جمله یادگیری اکتشافی، حل مسئله، کار گروهی، تولید محتوای خلاق بصری و پروژه های تعاملی، نه تنها شاخص های کمی پیشرفت تحصیلی (مانند نمرات امتحانی) را ارتقا می دهد، بلکه منجر به تعمیق یادگیری، افزایش ماندگاری مطالب در حافظه بلندمدت، رشد مهارت های تفکر انتقادی و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به فرآیند آموزش می شود. در نتیجه، سرمایه گذاری بر روی توانمندسازی معلمان در جهت طراحی سناریوهای یادگیری فعال، گامی حیاتی در بهبود کیفیت خروجی های آموزش و پرورش به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، ساختن گرایی ، درگیری شناختی ، پداگوژی نوین ، تعامل کلاسی ، انگیزه تحصیلی.