تاثیر متقابل پارامترهای اقلیمی و کیفیت ادراکی فضا بر رضایتمندی ساکنان در مجتمع های مسکونی شهر یاسوج با رویکرد معماری پایدار

روند شتابان توسعه شهری و افزایش تقاضا برای مسکن در شهرهای میان پایه کشور نظیر شهر یاسوج، الگوهای ساخت وساز را از خانه های ویلایی تک واحدی به سمت انبوه سازی و مجتمع های مسکونی میان مرتبه سوق داده است. با این حال، تجربیات موجود کالبدی و رفتاری نشان دهنده گسست شدید این مجتمع ها از بستر اقلیمی و نیازهای روان شناختی، ادراکی و فرهنگی ساکنان بومی است. این پژوهش با هدف تبیین رابطه متقابل پارامترهای اقلیمی و کیفیت ادراکی فضا بر رضایتمندی سکونتی با رویکرد معماری پایدار در شهر یاسوج تدوین شده است. روش تحقیق به صورت آمیخته (کمی و کیفی) با ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری را کلیه ساکنان مجتمع های مسکونی میان مرتبه شهر یاسوج تشکیل می دهند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران در جوامع محدود، ۳۵۷ نفر از ساکنان مجتمع های شاخص یاسوج تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه بسته پاسخ بر اساس طیف پنج گزینه ای لیکرت بود که پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷۸۴ تایید گردید. تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان در نرم افزار SPSS نشان داد که هر دو متغیر مستقل (پارامترهای اقلیمی و کیفیت ادراکی فضا) تاثیر مثبت، مستقیم و معناداری بر رضایتمندی سکونتی ساکنان دارند و مدل رگرسیونی توانایی تبیین ۵۸.۴ درصد از تغییرات متغیر وابسته را داراست. در نهایت، راهکارهای کالبدی و پیشنهادات طراحی همساز با اقلیم سرد و کوهستانی و منطبق بر فرهنگ محلی منطقه نظیر استفاده از حیاط های مرکزی نیمه باز و لوورهای سایه انداز متحرک ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

پارامترهای اقلیمی ، کیفیت ادراکی فضا ، رضایتمندی ساکنان ، مسکن پایدار ، شهر یاسوج ، روان شناسی محیطی