رویکردهای پیشگیرانه و بهداشت روان

بهداشت روان یکی از پایه های اصلی رشد فردی، اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان است. مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای تربیتی جامعه، تنها محل انتقال دانش و اطلاعات نیست، بلکه محیطی اثرگذار در شکل گیری شخصیت، نگرش، رفتار، مهارت های اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان به شمار می رود. در سال های اخیر، افزایش فشارهای تحصیلی، تغییر سبک زندگی خانواده ها، گسترش استفاده از فضای مجازی، کاهش تعاملات چهره به چهره، اضطراب امتحان، رقابت های ناسالم آموزشی و ضعف مهارت های زندگی، ضرورت توجه به رویکردهای پیشگیرانه در حوزه بهداشت روان دانش آموزان را بیشتر کرده است. رویکرد پیشگیرانه در بهداشت روان، به جای تمرکز صرف بر درمان اختلالات پس از شکل گیری، بر شناسایی عوامل خطر، تقویت عوامل محافظتی، آموزش مهارت های زندگی، افزایش تاب آوری، بهبود روابط انسانی در مدرسه و مداخله زودهنگام تاکید دارد. هدف این مقاله بررسی رویکردهای پیشگیرانه و بهداشت روان در آموزش وپرورش با تاکید بر نقش مدرسه، معلم، مشاور، خانواده و برنامه های آموزشی است. روش تحقیق مقاله حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که پیشگیری اولیه، ثانویه و ثالثیه هر یک در مدرسه کاربرد دارند و اجرای برنامه هایی مانند آموزش مهارت های زندگی، یادگیری اجتماعی هیجانی، مشاوره مدرسه ای، آموزش والدین، اصلاح شیوه ارزشیابی و ایجاد جو روانی مثبت می تواند در ارتقای سلامت روان دانش آموزان موثر باشد. نتیجه مقاله نشان می دهد که بهداشت روان باید بخشی جدایی ناپذیر از برنامه ریزی آموزشی و تربیتی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

بهداشت روان ، پیشگیری ، آموزش وپرورش ، دانش آموز ، مهارت های زندگی ، سلامت روان مدرسه ، مشاوره مدرسه ای.