تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان: مروری نظام مند بر شواهد تجربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان به روش مرور نظام مند بر پژوهش های تجربی انجام شده است. سازگاری اجتماعی به عنوان توانایی فرد در برقراری روابط موثر با دیگران و انطباق با هنجارهای اجتماعی، نقشی کلیدی در سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. در این مقاله، یافته های ۱۲ پژوهش تجربی که در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های معتبر علمی منتشر شده اند، تحلیل و دسته بندی شده اند. نتایج نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی شامل مولفه هایی همچون حل مسئله، ارتباط موثر، همدلی، مدیریت هیجان و تفکر خلاق، تاثیر معناداری بر افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی دارد. اندازه اثر این آموزش ها در برخی پژوهش ها تا ۵۸/۰ گزارش شده است. همچنین، تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی از طریق سازوکارهای میانجی مانند بهبود تنظیم هیجان، افزایش سرمایه روانشناختی و کاهش رفتارهای منفی تبیین می شود. بر اساس یافته ها، طراحی برنامه های مداخله ای مبتنی بر آموزش مهارت های زندگی با رویکردهای فعال نظیر بازی های آموزشی و طنز، می تواند به عنوان یک روش کارآمد برای بهبود سازگاری اجتماعی دانش آموزان در نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، تنظیم هیجان ، سرمایه روانشناختی