نقش ارزشیابی توصیفی در ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش اضطراب امتحان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF02_110

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام های آموزشی، با هدف بهبود فرآیند یاددهی یادگیری، کاهش تاکید بر نمره گرایی و توجه به رشد همه جانبه دانش آموزان طراحی و اجرا شده است. این شیوه ارزشیابی با جایگزین کردن بازخوردهای توصیفی به جای نمرات عددی، تلاش می کند تا توانایی ها، نقاط قوت، نیازهای آموزشی و زمینه های قابل بهبود هر دانش آموز را به صورت دقیق شناسایی کرده و زمینه ارتقای کیفیت یادگیری را فراهم آورد. در سال های اخیر، با افزایش نگرانی ها درباره پیامدهای منفی آزمون های سنتی، از جمله اضطراب امتحان، رقابت ناسالم، کاهش انگیزه درونی و توجه بیش از حد به نمرات، ارزشیابی توصیفی به عنوان راهکاری موثر برای ایجاد محیطی آرام، پویا و یادگیرنده محور مورد توجه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارزشیابی توصیفی در ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، پژوهش های معتبر داخلی و خارجی و اسناد آموزشی گردآوری و با روش تحلیل محتوا بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی موجب افزایش انگیزه یادگیری، تقویت اعتمادبه نفس، بهبود تعامل میان معلم و دانش آموز، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، رشد مهارت های خودارزیابی، شناسایی دقیق نقاط قوت و ضعف و بهبود کیفیت فرآیند یادگیری می شود. همچنین این شیوه ارزشیابی با کاهش فشار ناشی از نمره گرایی، کاهش ترس از شکست، ایجاد احساس امنیت روانی و تاکید بر پیشرفت فردی، نقش موثری در کاهش اضطراب امتحان ایفا می کند. نتایج پژوهش همچنین نشان می دهد که اجرای موفق ارزشیابی توصیفی مستلزم آموزش تخصصی معلمان، همکاری خانواده ها، اصلاح نگرش نسبت به ارزشیابی، بهره گیری از ابزارهای متنوع سنجش و فراهم شدن حمایت های مدیریتی و آموزشی است. در مجموع، ارزشیابی توصیفی با تغییر نگرش از «ارزشیابی برای قضاوت» به «ارزشیابی برای یادگیری»، می تواند زمینه ارتقای کیفیت آموزش، افزایش رضایت دانش آموزان، تقویت یادگیری پایدار و کاهش پیامدهای منفی ارزشیابی های سنتی را فراهم سازد. بنابراین، توسعه و تقویت این رویکرد در نظام آموزشی می تواند گامی موثر در بهبود فرآیند تعلیم و تربیت و افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان باشد.

نویسندگان

مریم شاهوردی

فوق دیپلم آموزش ابتدایی دانشگاه تربیت معلم الزهرا

محمد ابراهیم رضایی گورجی

کارشناسی تربیت بدنی مرکز تربیت معلم شهید شریعتی ساری

سیده لیلا عمادیان

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد ساری

سمانه صادقی

کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مشهد