تاثیر به کارگیری تکنیک های تدریس دریادگیری بهتردانش آموزان کم تمرکز

اختلال نقص توجه و کم تمرکزی در دانش آموزان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی است که عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری و تعاملات اجتماعی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر به کارگیری تکنیک های فعال و نوین تدریس بر بهبود و ارتقای یادگیری دانش آموزان کم تمرکز در کلاس درس است. دانش آموزان دارای ضعف تمرکز به دلیل دشواری در حفظ توجه پایدار، انتقال اطلاعات به حافظه بلندمدت و مدیریت محرک های محیطی، در روش های سنتی تدریس با افت تحصیلی مواجه می شوند. این مطالعه با روش مروری و با بررسی اسناد پژوهشی، به تحلیل راهبردهای نوین آموزشی نظیر بازی وارسازی، آموزش چندحسی، مدیریت بهینه زمان و ساختاردهی به محیط کلاس پرداخته است. یافته های تحلیل ادبیات پژوهش نشان می دهد که جایگزینی رویکردهای غیرفعال با روش های تعاملی و متناسب سازی ابزارهای آموزشی، نه تنها میزان توجه پایدار این دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه به کاهش اضطراب ناشی از شکست تحصیلی و بهبود خودکارامدی آنان کمک شایانی می کند. بر این اساس، توانمندسازی معلمان در اجرای روش های تدریس منعطف و ایجاد محیط های یادگیری پویا، گامی ضروری در جهت ارتقای کیفیت آموزشی برای این گروه از دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

تکنیک های تدریس ، کم تمرکزی ، یادگیری دانش آموزان.