تاثیر فناوری های نوین و هوش مصنوعی بر اصالت یادگیری و بازتعریف نقش تکالیف درسی در عصر دیجیتال

گسترش شتابان فناوری های نوین و ابزارهای هوش مصنوعی مولد در سال های اخیر، نظام آموزش عمومی را با چالش های بنیادینی در زمینه سنجش، یادگیری و اصالت تکالیف مواجه کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر فناوری های دیجیتال بر اصالت یادگیری دانش آموزان و ارائه الگویی برای بازتعریف نقش و ساختار تکالیف درسی انجام شد. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع علمی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دسترسی آسان دانش آموزان به ابزارهای هوش مصنوعی برای تولید پاسخ های آماده، منجر به شکل گیری پدیده «یادگیری عاریتی» و رواج عادت کپی برداری شده است که این امر، فرایندهای شناختی عمیق، تفکر انتقادی و خلاقیت را به شدت تهدید می کند. در راستای حل این بحران، یافته ها موید آن است که تکالیف سنتی و مبتنی بر بازخوانی اطلاعات (مبتنی بر پاسخ های همگرا) کارایی خود را از دست داده اند و سیستم آموزشی نیازمند بازتعریف تکالیف درسی است. بر اساس نتایج، انتقال به سمت تکالیف «پژوهش محور»، «تکالیف بازپاسخ»، «ژورنال های تاملی» و تمرکز بر «فرآیند خلق اثر» به جای «محصول نهایی»، از جمله راهکارهای کلیدی برای حفظ اصالت یادگیری است. در این پارادایم جدید، نقش معلم از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر تفکر و ناظر بر فرایند رشد شناختی دانش آموز تغییر می یابد. در نهایت، پژوهش نتیجه می گیرد که مواجهه با فناوری های نوین نه از طریق ممنوعیت، بلکه از طریق بازطراحی هوشمندانه سناریوهای یادگیری و تقویت سواد دیجیتال انتقادی معلمان و دانش آموزان امکان پذیر است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اصالت یادگیری ، تکالیف درسی ، تفکر انتقادی ، سواد دیجیتال ، تسهیل گری آموزشی ، یادگیری فرآیندمحور