تبیین پارادایم «بدن مندسازی عبادی» در تربیت بدنی: واکاوی تطبیقی دیدگاه های اسلامی و رویکردهای دینی

این پژوهش با هدف گذار از پارادایم های ماتریالیستی تربیت بدنی به سوی الگوی تربیت بدنی در اسلام تدوین شده است. سوال اصلی این است که جایگاه جسم در هستی شناسی اسلامی چیست و چگونه می توان آن را در ساختار تربیت بدنی مدرن پیاده سازی کرد؟ با استفاده از روش تحلیل کیفی و سنتز پژوهشی (Research Synthesis) بر اساس متون دینی و دیدگاه های فلاسفه اسلامی (ملاصدرا و علامه طباطبایی) و مقایسه آن با نظریات پدیدارشناسی غرب، این نتیجه حاصل شد که تربیت بدنی در اسلام دارای کارکرد «ابزاری قدسی» است. یافته ها نشان می دهد برخلاف رویکرد دوگانه انگار (Dualism) که بدن را ابزار بهره وری می داند، اسلام بر «وحدت وجودی» تاکید دارد که در آن جسم، مرآت (آینه) روح است. این مقاله در نهایت الگوی «تربیت بدنی عبادی-اخلاقی» را به عنوان راهکاری برای برون رفت از بحران اخلاق در ورزش معاصر پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

هستی شناسی اسلامی ، حکمت متعالیه ، تربیت بدنی ، بدن مندسازی ، عبودیت ، اخلاق ورزشی