تاثیر هشت هفته تمرینات پلایومتریک اصلاحی بر عملکرد اندام تحتانی دختران تکواندوکار

عملکرد مطلوب اندام تحتانی نقش تعیین کننده ای در اجرای مهارت های تخصصی تکواندو دارد و بهبود آن می تواند موجب ارتقای عملکرد ورزشی و کاهش احتمال بروز آسیب های اسکلتی عضلانی شود. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پلایومتریک اصلاحی بر عملکرد اندام تحتانی دختران تکواندوکار انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. تعداد ۲۴ دختر تکواندوکار ۱۵ تا ۲۵ ساله شهر مشهد به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، علاوه بر تمرینات معمول تکواندو، تمرینات پلایومتریک اصلاحی را انجام داد، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه تمرینی معمول خود را ادامه داد. عملکرد اندام تحتانی با استفاده از آزمون های پرش تک پا، پرش سه گانه و پرش سه گانه ضربدری قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و در سطح معنی داری ۰۵/۰>P تحلیل شدند. نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معنی داری بین دو گروه در هر سه آزمون عملکردی وجود داشت (۰۰۱/۰>P). بیشترین اندازه اثر مربوط به آزمون پرش سه گانه (۶۱/۰=Eta²) بود و پس از آن آزمون های پرش سه گانه ضربدری (۵۷/۰=Eta²) و پرش تک پا (۵۶/۰=Eta²) قرار داشتند که بیانگر اثربخشی بالای تمرینات پلایومتریک اصلاحی بر عملکرد اندام تحتانی بود. هشت هفته تمرینات پلایومتریک اصلاحی موجب بهبود معنی دار عملکرد اندام تحتانی دختران تکواندوکار شد. استفاده از این تمرینات می تواند به عنوان بخشی از برنامه های آماده سازی جسمانی و تمرینات پیشگیرانه در تکواندو، با هدف ارتقای توان عملکردی، کنترل عصبی عضلانی و کیفیت اجرای مهارت های ورزشی توصیه شود.

کلیدواژه ها:

تمرینات پلایومتریک اصلاحی ، عملکرد اندام تحتانی ، تکواندو ، توان انفجاری ، دختران ورزشکار ، عملکرد حرکتی