بررسی تعیین تاثیر تمرینات پلایومتریک اصلاحی بر کاهش ریسک آسیب رباط صلیبی دختران تکواندوکار

آسیب رباط صلیبی قدامی یکی از شایع ترین آسیب های اندام تحتانی در ورزشکاران، به ویژه دختران تکواندوکار، محسوب می شود و می تواند موجب کاهش عملکرد ورزشی، دوری از تمرین و افزایش احتمال آسیب های ثانویه شود. با توجه به نقش موثر تمرینات پیشگیرانه در کاهش عوامل خطر این آسیب، بررسی اثربخشی تمرینات پلایومتریک اصلاحی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات پلایومتریک اصلاحی بر کاهش ریسک آسیب رباط صلیبی قدامی در دختران تکواندوکار بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دختران تکواندوکار ۱۵ تا ۲۵ سال شهر مشهد بود که از میان افراد واجد شرایط، ۲۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، در برنامه تمرینات پلایومتریک اصلاحی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه تمرینی معمول خود را ادامه داد. متغیرهای پژوهش با استفاده از آزمون تاک جامپ و آزمون های عملکردی پرش تک پا، پرش سه گانه و پرش سه گانه ضربدری در مراحل پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و در سطح معنی داری ۰۵/۰ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تمرینات پلایومتریک اصلاحی موجب بهبود معنی دار شاخص های عملکردی و کاهش ریسک آسیب رباط صلیبی قدامی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۵/۰P <). بر اساس یافته های پژوهش، اجرای یک دوره تمرینات پلایومتریک اصلاحی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود کنترل عصبی–عضلانی، ارتقای عملکرد اندام تحتانی و کاهش ریسک آسیب رباط صلیبی قدامی در دختران تکواندوکار مورد استفاده قرار گیرد. به کارگیری این تمرینات در برنامه های آماده سازی و پیشگیری از آسیب، می تواند نقش مهمی در افزایش ایمنی و تداوم فعالیت ورزشی این گروه از ورزشکاران داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات پلایومتریک اصلاحی ، رباط صلیبی قدامی ، تکواندو ، دختران ورزشکار ، پیشگیری از آسیب