ارائه مدل مشارکت در فعالیت های ورزشی با سطح نشاط اجتماعی و نقش تعدیل گر طبقات اجتماعی بر اساس نظریه رفتار برنامه ریزی شده

سلامت عمومی، شادی و نشاط از جمله نیازهای ضروری روحی و روانی انسان محسوب می‎گردند. هدف اصلی پژوهش حاضر ارائه مدل مشارکت در فعالیت‎های ورزشی با سطح سلامت عمومی، نشاط اجتماعی و نقش تعدیل‎گر طبقات اجتماعی بر اساس نظریه رفتار برنامه ریزی شده بود. روش این تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی و از نظر شیوه جمع آوری اطلاعات پیمایشی است. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه‎های شادی و نشاط آکسفورد آرگیل OHI (۲۰۰۱)، طبقات اجتماعی گرمارودی (۱۳۹۳) و رفتار برنامه ریزی شده کریمی و همکاران (۱۳۹۱) استفاده شد. جامعه این پژوهش ۱۲۰۰۰۰ نفر از شرکت کنندگان در فعالیتهای ورزشی شهرداری اصفهان بود. تعداد ۳۸۴ نفر نمونه، به روش تصادفی طبقه‎ای انتخاب شدند. شرط ورود به مطالعه حداقل سه ماه یا ۱۲ جلسه پیاپی شرکت در فعالیت های ورزشی شهرداری اصفهان بود. نتایج پژوهش نشان داد بین تمایل به انجام کار و رفتاربرنامه ریزی‎شده مشارکت در فعالیت های ورزشی (۸۷/۰=r و ۰۰۱/۰=p)، رفتاربرنامه‎ریزی شده مشارکت در فعالیت های ورزشی با سلامت عمومی (۴۸/۰=r و ۰۰۱/۰=p) و با نشاط اجتماعی (۴۵/۰=r و ۰۰۱/۰=p) رابطه مثبت معنی دار وجود دارد. در نتیجه می‎توان اذعان داشت با آگاهی بخشی به مردم در خصوص اثرات مفید ورزش، می‎توان به منظور تثبیت رفتار مشارکتی مردم در فعالیتهای ورزشی در جهت ارتقاء و حفظ سلامت عمومی، شادی و نشاط اجتماعی مردم‎ برنامه ‎ریزی نمود.

کلیدواژه ها:

رفتار برنامه ریزی شده ، مشارکت در فعالیت‎های ورزشی ، سلامت عمومی ، نشاط اجتماعی