تبیین قدرت پیشگویی کنندگی تئوری رفتار برنامه ریزی شده بر سلامت عمومی شرکت‎کنندگان در فعالیت‎های ورزشی

سلامت عمومی از جمله نیازهای ضروری روحی و روانی انسان محسوب می‎گردند. هدف اصلی پژوهش حاضر ارائه مدل مشارکت در فعالیت‎های ورزشی با سطح سلامت عمومی و نقش تعدیل‎گر آگاهی بر اساس نظریه رفتار برنامه ریزی شده بود. روش این تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی و از نظر شیوه جمع آوری اطلاعات پیمایشی است. جامعه پژوهش حاضر را ۱۲۰۰۰۰ نفر از شرکت کنندگان در فعالیتهای ورزشی شهرداری اصفهان تشکیل داد. تعداد ۳۸۴ نفر نمونه، به روش نمونه گیری تصادفی طبقه‎ای انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه‎های سلامت عمومی گلدبرگ (۱۹۷۹) و رفتار برنامه ریزی شده کریمی و همکاران (۱۳۹۱) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تی تک نمونه ای، آنووا، ضریب همبستگی، رگرسیون و معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS و Amos استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین تمایل به انجام کار و رفتار برنامه ریزی ‎شده مشارکت در فعالیت‎های ورزشی، رفتار برنامه‎ریزی شده مشارکت در فعالیت های ورزشی با سلامت عمومی رابطه مثبت معنی دار وجود دارد(۵۰/۰≥p). در نتیجه می‎توان اذعان داشت با آگاهی بخشی به مردم در خصوص اثرات مفید ورزش، می‎توان به منظور تثبیت رفتار مشارکتی آنها در فعالیتهای ورزشی در جهت ارتقاء و حفظ سلامت عمومی مردم‎ برنامه‎ریزی نمود.

کلیدواژه ها:

تغییر رفتار ، مشارکت در ورزش ، تغییر نگرش