تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی پیشرونده و تعادلی بر تعادل، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی کودکان فلج مغزی

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی پیشرونده همراه با تمرینات تعادلی بر تعادل، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی کودکان دارای فلج مغزی انجام شد.روش شناسی: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ۸ تا ۱۲ سال مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک با سطوح I تا III کلینیک های منتخب شهر اصفهان بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ کودک بود که به روش نمونه گیری در دسترس هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش یک برنامه تمرینی هشت هفته ای شامل تمرینات مقاومتی پیشرونده و تمرینات تعادلی را به مدت سه جلسه در هفته و هر جلسه ۹۰ دقیقه دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سنجش تعادل برگ (نسخه کوتاه ۹ موردی)، آزمون نرم افزاری عملکرد حرکتی درشت (GMFM-۶۶) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-BREF) بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره در سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل از لحاظ تعادل، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود دارد. مقدار مجذور اتا برای تعادل ۰٫۵۴۹، برای عملکرد حرکتی ۰٫۷۲ و برای کیفیت زندگی ۰٫۶۳۴ به دست آمد که نشان می داد به ترتیب ۵۴، ۷۲ و ۶۳ درصد از واریانس متغیرهای وابسته توسط اثرات گروه تبیین می شود.نتیجه گیری: اجرای هشت هفته تمرینات مقاومتی پیشرونده همراه با تمرینات تعادلی به طور معناداری باعث بهبود تعادل، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی کودکان دارای فلج مغزی می شود. این یافته ها تاکید می کند که ترکیب این دو رویکرد تمرینی به دلیل هم افزایی عصبی-عضلانی، بازآموزی کنترل وضعیتی و افزایش خودکارآمدی حرکتی، می تواند به عنوان یک مداخله موثر و مبتنی بر شواهد در برنامه های توانبخشی این کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تمرینات مقاومتی پیشرونده ، تمرینات تعادلی ، عملکرد حرکتی ، کیفیت زندگی ، فلج مغزی