اثر ۸ هفته تمرینات استقامتی کم شدت بر وزن بدن، شاخص توده بدن و نسبت دورکمر به لگن در زنان ووشوکار

اضافه وزن و چاقی از مهمترین عوامل تهدید کننده سلامت و عملکرد جسمانی محسوب می شوند و با افزایش خطر اختلالات متابولیکی و قلبی عروقی همراه است.تمرینات استقامتی کم شدت(LIEE) به دلیل قابلیت عمومیت پذیری و همچنین اتکای بیشتر به اکسیداسیون چربی، به عنوان راهکاری موثر در مدیریت وزن و بهبود شاخص های آنتروپومتریکی مطرح شده اند. پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی ۸ هفته تمرینات LIEE بر وزن بدن، شاخص توده بدنی (BMI) و نسبت دور کمر به لگن (WHR) در زنان دارای اضافه وزن ووشوکار انجام شده است.روش کاراین پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون در ۲ گروه انجام شد.تعداد ۴۰ زن دارای اضافه وزن به صورت هدفمند، انتخاب و در ۲ گروه تمرینی LIEE (۲۰نفر) و کنترل (۲۰نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت ۸ هفته و ۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۴۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت ۴۰تا۶۰درصد HRmax انجام داده اند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله تمرینی ای نداشته است.متغیر های مورد نظر قبل و پس از مداخله تمرینی اندازه گیری شده اند. برای تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس در سطح معنی داری ۰۵/۰P< استفاده شد.یافته هانتایج نشان داد، پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین گروه ها در متغیر های وزن بدن، BMI و WHR تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون بونفرونی نشان داده است که گروه LIEE در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری در متغیرهای مورد نظر، داشته است.نتیجه گیریتمرینات LIEE به عنوان یک مداخله تمرینی موثر، سبب بهبود شاخص های تن سنجی و کاهش چاقی مرکزی در زنان ووشوکار شد. بنابراین، این شیوه تمرینی می تواند روشی مناسب برای بهبود شاخص های آنتروپومتریکی در زنان ووشوکار باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات استقامتی کم شدت ، وزن ، شاخص توده بدن ، نسبت دور کمر به لگن