دیدگاه دانشجویان تربیت بدنی مبنی بر اثرات هوش مصنوعی در مدیریت ورزشی

هدف از پژوهش حاضر، تبیین و بررسی دیدگاه دانشجویان رشته تربیت بدنی پیرامون اثرات تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای مدیریت ورزشی و آموزش عالی است. با توجه به گسترش سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد، شناخت نگرش جامعه دانشگاهی نسبت به چالش ها و فرصت های این فناوری ضرورتی انکارناپذیر است.روش شناسی این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه رازی کرمانشاه تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، نمونه ای به حجم با استفاده از فرمول کوکران ۱۹۶ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۱۲ گویه ای در چهار بعد (ادراک و آگاهی، فرصت ها و کاربردها، چالش ها و نگرانی ها، آمادگی آموزشی) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به تایید متخصصان مدیریت ورزشی رسید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ ۸۴/۰ تائید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون t تک نمونه ای) در نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات نگرش دانشجویان تربیت بدنی نسبت به اثرات هوش مصنوعی در مدیریت ورزشی به طور معناداری بالاتر از حد متوسط بود (p<۰.۰۵p < ۰.۰۵p<۰.۰۵). دانشجویان بیشترین فرصت را در بعد «بهبود فرآیندهای اداری و تحلیل عملکرد ورزشکاران» دانسته و در مقابل، «نگرانی های اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و ترس از جایگزینی نیروی انسانی» را به عنوان مهم ترین چالش های پیش رو ارزیابی کردند. همچنین نتایج نشان داد که دانشجویان سطح آمادگی آموزشی دانشگاه را در زمینه ارائه مهارت های هوش مصنوعی، پایین تر از حد انتظار ارزیابی نمودند. بر اساس نتایج، هرچند دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه رازی دیدگاه مثبت و پذیرا نسبت به نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در مدیریت ورزشی دارند، اما بهره برداری بهینه از این ابزار نیازمند بازنگری در سرفصل های آموزشی، ارتقای سواد دیجیتال و رفع چالش های اخلاقی و زیرساختی در حوزه علوم ورزشی است.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، هوش مصنوعی ، مدیریت ورزشی ، آموزش عالی