بررسی رابطه اعتیاد به گوشی هوشمند با کیفیت زندگی و انگیزه

گسترش استفاده از گوشی های هوشمند در میان دانشجویان، علاوه بر تسهیل دسترسی به اطلاعات و ارتباطات، زمینه بروز وابستگی رفتاری و استفاده افراطی از این ابزارها را نیز فراهم کرده است. اعتیاد به گوشی هوشمند به عنوان نوعی رفتار اجباری، می تواند پیامدهای منفی متعددی بر سلامت روان، کیفیت زندگی و فعالیت های بدنی افراد داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه اعتیاد به گوشی هوشمند با کیفیت زندگی و انگیزه ورزشی در دانشجویان است. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های کشور بوده و نمونه پژوهش به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب می شود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اعتیاد به گوشی هوشمند، پرسشنامه کیفیت زندگی و پرسشنامه انگیزه ورزشی است. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل می شوند. انتظار می رود نتایج پژوهش نشان دهد که بین اعتیاد به گوشی هوشمند و کیفیت زندگی رابطه منفی معنادار وجود دارد و همچنین افزایش اعتیاد به گوشی هوشمند با کاهش انگیزه ورزشی دانشجویان همراه است. یافته های این پژوهش می تواند برای برنامه ریزی های آموزشی، مشاوره ای و ارتقای سبک زندگی سالم در محیط های دانشگاهی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به گوشی هوشمند ، کیفیت زندگی ، انگیزه ورزشی ، دانشجویان ، رفتار دیجیتال