تاثیر تمرینات عملکردی مبتنی بر ثبات مرکزی بر پیشگیری ازآسیب های ورزشی در ورزشکاران حرفه ای

آسیب های ورزشی همواره یکی از چالش های اساسی در ورزش حرفه ای بوده که عملکرد و تداوم دوران قهرمانی ورزشکاران را تهدید می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تمرینات عملکردی مبتنی بر ثبات مرکزی بر پیشگیری از آسیب های ورزشی و تبیین سازوکارهای نورومکانیکی آن انجام شد. در یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون، ۴۰ ورزشکار حرفه ای به طور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته پروتکل تمرینات عملکردی ثبات مرکزی را اجرا کردند، در حالی که گروه کنترل به تمرینات روتین خود ادامه دادند. متغیرهای وابسته شامل استقامت عضلات تنه، نشت انرژی در زنجیره حرکتی و شاخص های بیومکانیکی آسیب شناسی بود که از طریق آزمون های استاندارد و تحلیل های صفحات نیرو مورد سنجش قرار گرفت. یافته های آماری نشان داد که اجرای پروتکل مداخله، بهبود معناداری (>P ۰.۰۰۱) در شاخص های عملکردی ایجاد کرده است. تحلیل «اندازه اثر» با مقادیر ۲.۴ و ۱.۹، بیانگر تاثیر بسیار بزرگ این پروتکل بر بهبود مکانیسم های حفاظتی است. نتایج این پژوهش موید آن است که تمرینات ثبات مرکزی با کاهش نشت انرژی در زنجیره حرکتی و ارتقای پیش فعالی عصبی-عضلانی، حاشیه امنیت ساختاری ورزشکار را به طور قابل توجهی افزایش می دهد؛ بنابراین، ادغام این تمرینات در برنامه های اصلی آماده سازی، به عنوان یک راهکار استراتژیک برای کاهش نرخ آسیب های غیرتماسی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ثبات مرکزی ، پیشگیری از آسیب ، تمرینات عملکردی ، بیومکانیک ورزشی ، زنجیره حرکتی