واکاوی بازآرایی الگوی هماهنگی حرکتی در پاسخ به بیوفیدبک همزمان حین وظایف لیفتینگ

لیفتینگ، به عنوان یک مهارت حرکتی بنیادین در فعالیت های روزمره و شغلی، نیازمند الگوهای پیچیده هماهنگی عصبی-عضلانی است که هرگونه اختلال در آن می تواند به آسیب های اسکلتی-عضلانی جدی منجر شود. بیوفیدبک همزمان، با ارائه بازخورد آنی اطلاعات فیزیولوژیکی، ابزاری نویدبخش برای بهینه سازی این الگوها محسوب می شود؛ با این حال، سازوکارهای دقیق تاثیر آن بر بازآرایی هماهنگی حرکتی در وظایف لیفتینگ به خوبی تبیین نشده است. هدف این پژوهش، واکاوی جامع الگوی بازآرایی هماهنگی حرکتی در پاسخ به بیوفیدبک همزمان حین وظایف لیفتینگ از طریق مرور سیستماتیک ادبیات است. این مطالعه کیفی با روش تحلیل محتوای سیستماتیک بر روی ۳۷ مقاله منتخب از پایگاه های علمی معتبر بین المللی و داخلی در بازه زمانی ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۶ انجام شد. فرآیند کدگذاری و تحلیل مضمون با استفاده از نرم افزار MAXQDA صورت گرفت و پایایی آن با ضریب کاپای کوهن (۰/۹۱) تایید گردید. یافته ها به شناسایی ۱۴ شاخص کلیدی منجر شد که در پنج مولفه اصلی دسته بندی گردیدند: (۱) بازآرایی ساختاری و فضایی-زمانی عضلانی شامل تغییر در توالی، زمان بندی و هم انقباضی عضلات؛ (۲) بهبود تقارن و توزیع نیرو از طریق توزیع متعادل تر فشار کف پایی و افزایش تقارن نیروی عکس العمل زمین؛ (۳) افزایش ثبات وضعیتی و کنترل تعادل با کاهش نوسانات بدن و تطبیق سریع تر با اغتشاشات؛ (۴) بهینه سازی سینرژی ها و کارایی حرکت از طریق شکل گیری الگوهای هم افزایی عضلانی کارآمدتر و کاهش مصرف انرژی؛ و (۵) تعدیل عوامل روانشناختی و شناختی شامل افزایش خودکارآمدی و کاهش ترس از حرکت. مدل مفهومی حاصل نشان می دهد که بیوفیدبک همزمان، از طریق یک سازوکار چندسطحی و یکپارچه، هماهنگی حرکتی را از سطح سلولی-عضلانی تا سطح شناختی-روانشناختی بازآرایی کرده و به اجرای ایمن تر و کارآمدتر لیفتینگ می انجامد. این یافته ها می تواند راهنمای طراحی پروتکل های توانبخشی و آموزشی شخصی سازی شده باشد.

کلیدواژه ها:

بیوفیدبک همزمان ، هماهنگی حرکتی ، لیفتینگ ، بازآرایی عصبی-عضلانی ، سینرژی عضلانی ، کنترل وضعیتی