نقش تمرینات محدودیت جریان خون در بهینه سازی فرایند بازگشت به ورزش ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا

بی ثباتی مزمن مچ پا یکی از شایع ترین مشکلات عملکردی در ورزشکاران پس از پیچ خوردگی های مکرر مچ پا محسوب می شود که می تواند فرآیند بازگشت به ورزش را با اختلال مواجه کند. درد، کاهش تعادل، ضعف عضلانی و ترس از حرکت از جمله عواملی هستند که بازگشت ایمن ورزشکاران به تمرین و مسابقه را به تاخیر می اندازند. در سال های اخیر، استفاده از تمرینات همراه با محدودیت جریان خون (Blood Flow Restriction Training) به عنوان رویکردی نوین در توانبخشی ورزشی مورد توجه قرار گرفته است؛ زیرا این روش می تواند با شدت تمرینی پایین، موجب بهبود عملکرد عضلانی و حرکتی ورزشکاران شود. از دیدگاه مدیریت ورزشی، استفاده از روش های نوین توانبخشی می تواند نقش مهمی در کاهش زمان دوری ورزشکاران از فعالیت، کاهش احتمال آسیب مجدد و بهینه سازی فرآیند بازگشت به ورزش داشته باشد.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تمرینات تعادلی همراه با محدودیت جریان خون در بهبود شاخص های موثر بر بازگشت به ورزش ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. ۴۶ ورزشکار مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا به صورت هدفمند انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی در دو گروه تمرین تعادلی همراه با محدودیت جریان خون و تمرین تعادلی معمول قرار گرفتند. برنامه تمرینی به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. متغیرهای درد، تعادل پویا، قدرت عضلانی و حس عمقی پیش و پس از مداخله ارزیابی شدند.نتایج نشان داد هر دو گروه پس از مداخله در شاخص های عملکردی بهبود داشتند؛ با این حال، گروه تمرینات همراه با محدودیت جریان خون کاهش درد بیشتر و بهبود معنادارتری در تعادل پویا، حس عمقی و قدرت برخی عضلات مچ پا نشان داد. این یافته ها بیانگر آن است که استفاده از تمرینات محدودیت جریان خون می تواند موجب بهبود عملکرد حرکتی ورزشکاران و تسهیل فرآیند بازگشت آنان به ورزش شود.به طور کلی، به نظر می رسد تمرینات همراه با محدودیت جریان خون می تواند به عنوان روشی موثر در مدیریت توانبخشی و بازگشت به ورزش ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ورزشی ، بازگشت به ورزش ، محدودیت جریان خون ، بی ثباتی مزمن مچ پا ، توانبخشی ورزشی