بررسی چالش های حاکم بر مقررات ناظر بر نگهداری اطفال و نوجوانان در کانون اصلاح و تربیت در آیین نامه جدید

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HLSPCONF12_109

تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405

چکیده مقاله:

کانون اصلاح و تربیت کودکان و نوجوانان معارض با قانون به عنوان نهاد تربیتی، که تاسیس آن برگرفته از عقاید و نظرات دکترین مکتب تحققی و دفاع اجتماعی است، با هدف اصلاح و تربیت و باز پروری کودکان ونوجوانانی ایجاد شده است که حالت خطرناک آنها برای جامعه اثبات گردیده است. با توجه به بالا بودن میزان تکرار جرم در میان کودکان و نوجوانان کانون اصلاح و تربیت، در حدود یک سوم از آنها، در چند سال اخیر به کانون اصلاح و تربیت با دیدی نقادانه نگریسته می شود. بروز پدیده تکرار جرم و بالا بودن آمار آن در میان کودکان و نوجوانان معارض با قانون، این حقیقت را برای ما اثبات می کند که نه تنها کودکان و نوجوانان در بازپذیری هنجارها و ارزش های اجتماعی ناتوانند، بلکه مهمتر از آن حکایت از قصور و ناتوانی نهادهای اصلاحی و تربیتی در باز اجتماعی کردن آنها دارد. محقق در این تحقیق در صدد پاسخگویی به این سوال بود که آیا کانون اصلاح و تربیت با برنامه های تربیتی و آموزشی متنوعی که برای تربیت و تهذیب کودکان و نوجوانان تدارک دیده، قادر است با فرآیند بازپروری، این کودکان و نوجوانان را از تکرار جرم بازدارد؟ برای رسیدن به پاسخ این سوال ابتدا تلاش شد با بهره گیری از روش تحقیق میدانی ، حقایقی از روند تربیتی کانون به دست آید، اما با اطلاعات کلیشه ای و نادرست از طرف مددجویان روبرو گردید. به همین دلیل از روش مصاحبه ای استفاده شد تا با گفت و گو با کودکان و نوجوانان دختر و پسر و ایجاد محیطی صمیمانه و امن، بتوان اطلاعاتی کامل از روند تربیتی و بازاجتماعی کردن کانون اصلاح و تربیت بدست آورد. مصاحبه هایی که با تکرار کنندگان جرم (چه در بخش دختران، چه پسران) صورت گرفت این حقیقت را بیان نمود که کانون با وجود تلاش بسیار برای اجرای برنامه های تربیتی و آموزشی، عملا به مکانی برای نگهداری کودکان و نوجوانان معارض با قانون تبدیل شده است، بدون اینکه این نهاد توفیقی در بازپروری شخصیت کودکان و نوجوانان معارض با قانون و بازاجتماعی کردن آنها داشته باشد. با توجه به دریافت این نتیجه میدانی، کانون اصلاح و تربیت برای دریافت نتیجه بهتر در بازپروری کودکان و نوجوانان معارض با قانون، ابتدا باید تغییری کلی در نگرش داشته باشد، به عبارت دیگر، کانون اصلاح و تربیت به جای اینکه به مکانی برای ناتوان سازی کودکان و نوجوانان تبدیل شود، باید دیدی بازپروارانه را در خود بپروراند. تلاش برای طبقه بندی کودکان و نوجوانان براساس شدت جرایم ارتکابی و روحیه بزهکارانه، به عبارتی دیگرفردی کردن شیوه های تربیتی و اصلاحی، تلاش برای پویاتر کردن بخش مراقبت بعد از خروج، افزایش سطح علمی و آگاهی کودکان و نوجوانان و اصلاح محیط زندگی و کاری آنها، از جمله راهکارهایی است که می تواند کانون اصلاح و تربیت را در اجرای برنامه های اصلاحی و تربیتی با بازدهی بالا، یاری نماید.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

نایب علی زاده نوایی

کارشناسی حقوق جزا وجرم شناسی و کارشناس ارشد روانشناسی ، مدرس دانشگاه – بابل ، ،ایران

فهیمه ملک پور

دانشجوی کارشناس ارشد حقوق خصوصی –موسسه آموزش عالی ادیب مازندران، ساری ،ایران

سکینه مهر علی تبار فیروزجایی

کارشناس ارشد فیزیک –بابل -ایران

مرضیه علی زاده نوایی

کارشناس زیست – بابل -ایران

امیر محمد ی فیروزجایی

کارشناس حقوق – بابل -ایران

خدیجه بهمنی

کارشناس ارشد حقوق جزا وجرم شناسی –بابلسر ،ایران