بررسی هدایت فطری در قرآن کریم

تحقیق حاضر با هدف بررسی هدایت فطری در قرآن کریم می باشد . انسان موجودی ذو ابعاد و ودیعه ای بی همتا در آفرینش است. و در کنار برخورداری از عقل و تمایل به مباحث برهانی، در عمق جان واجد خصیصه فطرت است که در صورت قرار گرفتن در مسیر صحیح و نزاهت از انحرافات فکری و عملی، حقیقت گرایی و حق جویی و تمایل به دین و خدا در او شکوفا می شود و از چاه طبیعت به افق اعلی می رسد. در این مقاله با توجه به برخی آیات قرآن، مفهوم فطرت، جایگاه آن در حیات اصیل انسانی و مختصات امور فطری بیان شده است. خداوند در ابتدا کسی را گمراه نمی کند بلکه اساس کار خداوند رحمان بر آن است که ناقص ها را کامل کند وکامل را به مراحل نهایی کمال رهنمون شود پس هدایت فطری پاداشی و اضلال مجازاتی منافاتی با اراده انسان نداشته و منجر به جبر نمی شود بلکه در واقع نتیجه عمل اختیاری انسان می باشد که در عین حال سلب اختیار نمی کند. هدایت به دو قسم است گاه «ارائه الطریق» است که همان هدایت تشریعی عام الهی است و گاه »ایصال الی المطلوب« است یعنی دستگیری سالک در راه که هدایتی برتر از قسم قبل است و هدایت تکوینی پاداشی مورد بحث از این نوع می باشد

کلیدواژه ها:

هدایت ، فطرت ، قرآن ، انسان