چارچوبی برای ادغام مدل های زبانی بزرگ در مدیریت اتاق خبر: فرصت ها، مخاطرات و الزامات اخلاقی

ادغام مدل های زبانی بزرگ (LLMs) در سازمان های خبری، یکی از مهم ترین تحولات روزنامه نگاری دیجیتال در سال های اخیر است. این پژوهش با رویکرد مرور روایی هدفمند، به تبیین فرصت ها، مخاطرات و الزامات اخلاقی استفاده از این فناوری در مدیریت اتاق خبر می پردازد. یافته ها نشان می دهد که مدل های زبانی بزرگ می توانند بهره وری تحریری، سرعت تولید و شخصی سازی محتوا را افزایش دهند؛ اما هم زمان چالش هایی نظیر هالوسیناسیون، سوگیری الگوریتمی و کاهش شفافیت را به همراه دارند. مسئله اصلی رسانه ها دیگر استفاده یا عدم استفاده از هوش مصنوعی نیست، بلکه طراحی سازوکارهای حکمرانی برای استفاده مسئولانه از آن است. بر این اساس، پژوهش حاضر با تلفیق نظریه سیستم های اجتماعی-فنی و ادبیات حکمرانی هوش مصنوعی، چارچوبی مفهومی پنج لایه شامل راهبرد سازمانی، حکمرانی هوش مصنوعی، عملیات اتاق خبر، نظارت انسانی و اعتماد عمومی را پیشنهاد می دهد. این چارچوب می تواند به عنوان مبنایی برای تدوین سیاست های سازمانی رسانه ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدل های زبانی بزرگ ، اتاق خبر ، هوش مصنوعی مولد ، حکمرانی رسانه ای ، اخلاق روزنامه نگاری