تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول رسانه های شهری با تاکید بر تحقق شهر هوشمند؛ مطالعه موردی: شهرداری تهران

گذار به شهر هوشمند نیازمند رسانه های شهری پویا و تعاملی است. اما الگوهای سنتی رسانه ای به دلیل ناتوانی در تحلیل کلان داده ها و پاسخگویی لحظه ای به نیازهای شهروندان، با چالش های جدی مواجه اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش یکپارچه سازی ابزارهای هوش مصنوعی در تحول رسانه های شهری با تاکید بر تحقق مولفه های شهر هوشمند (مطالعه موردی: شهرداری تهران) انجام شده است. اساس این مطالعه بر یک رویکرد کمی، کاربردی و توصیفی-پیمایشی استوار است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، کارشناسان ارتباطات و متخصصان فناوری اطلاعات شهرداری تهران (۱۲۰۰N =) بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای به حجم ۲۹۱ نفر انتخاب گردید. داده ها از طریق پرسشنامه استانداردشده با طیف لیکرت ۷ درجه ای گردآوری و با بهره گیری از تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. ارزیابی یافته ها نشان دهنده موفقیت بالای این مطالعه در تبیین روابط مفهومی است؛ به گونه ای که نتایج اثبات کرد یکپارچه سازی ابزارهای هوش مصنوعی تاثیر مثبت، مستقیم و معناداری (با ضریب مسیر ۰.۷۴ و p<۰.۰۰۱ ) بر ارتقای شاخص های کلیدی شهر هوشمند دارد. همچنین، مدل پژوهش از قدرت تبیین بالایی برای متغیرهای حکمروایی هوشمند (۰.۶۲R۲=) و مشارکت شهروند هوشمند (۰.۵۵R۲=) برخوردار است. در مجموع این مطالعه با موفقیت نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی رسانه های شهری را از ابزارهای اطلاع رسانی یک سویه به موتورهای پیش بینانه، مشارکتی و حل مسئله ارتقا داده و نقش حیاتی در تحقق اهداف مدیریت یکپارچه شهری ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رسانه های شهری ، شهر هوشمند ، حکمروایی هوشمند ، شهرداری تهران