نقش مدیریت شهری در توسعه و نگهداری زیرساخت های سبز: مرور راهبردهای اجرایی در سازمان های شهری

توسعه زیرساخت های سبز به عنوان راهکاری کلیدی برای ارتقای تاب آوری شهری شناخته می شود؛ اما تجربه نشان داده است که تمرکز بر مرحله ساخت و نادیده گرفتن مدیریت عملیاتی و نگهداری، منجر به شکست پروژه های سبز در بلندمدت می گردد. لذا بازنگری در مدل های حکمرانی و نگهداری این زیرساخت ها امری حیاتی است. هدف از این پژوهش، تبیین و تحلیل نقش مدیریت شهری در برنامه ریزی، توسعه و نگهداری پایدار از زیرساخت های سبز است. این مطالعه به دنبال شناسایی چالش ها و ارائه راهبردهای اجرایی کارآمد برای سازمان های شهری جهت ارتقای تاب آوری اکولوژیک و بهبود کیفیت زیست پذیری در کلان شهرهاست. این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند انجام شده است. در این راستا، با جست وجو در پایگاه های داده معتبر علمی (داخلی و بین المللی) و بررسی اسناد بالادستی، سیاست گذاری ها و گزارش های فنی سازمان های شهری پیشرو در بازه زمانی ۱۰سال اخیر راهبردهای مدیریتی و اجرایی استخراج و مقوله بندی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که موفقیت در توسعه زیرساخت های سبز تنها وابسته به ملاحظات فنی نیست، بلکه نیازمند حکمرانی چندسطحی است. مدیریت شهری به عنوان تسهیل گر و سیاست گذار اصلی، باید با تغییر پارادایم از توسعه مبتنی بر پروژه به توسعه مبتنی بر شبکه سبز، زیرساخت های اکولوژیک را به عنوان یک دارایی شهری ارزشمند تعریف کند. در نهایت، تدوین چارچوب های عملیاتی که مسئولیت نگهداری را میان شهرداری، بخش خصوصی و جوامع محلی تقسیم می کند، تضمین کننده پایداری این زیرساخت ها در بلندمدت خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، زیرساخت های سبز ، تاب آوری شهری ، سازمان های شهری ، راهبردهای اجرایی.