واکاوی نقش مبلمان شهری تعاملی در تقویت سلامت روان و پیوندهای اجتماعی سالمندان

سالمندی جمعیت، ایران را نیز همچون بسیاری از کشورهای جهان با چالش های بی سابقه ای در حوزه ی سلامت روان و انسجام اجتماعی روبه رو ساخته است. مبلمان شهری تعاملی، به مثابه ی پلی میان فناوری های نوین و طراحی محیطی، این ظرفیت را دارد که فضاهای عمومی را از مکان های صرفا عملکردی به عرصه هایی برای مراقبت روان شناختی و بازتولید سرمایه ی اجتماعی تبدیل کند. مقاله ی حاضر با روش تحلیلی‑توصیفی، نقش این دسته از مبلمان را در ارتقای سلامت روان و تقویت پیوندهای اجتماعی سالمندان واکاوی می کند. یافته ها نشان می دهد که طراحی حسی‑حرکتی، تسهیل گفت وگوهای چهره به چهره، ایجاد خاطره سازی جمعی و مشارکت دهی سالمندان در فرآیند طراحی، مهم ترین سازوکارهای تاثیرگذاری هستند. با این حال، تحقق این نقش جز در سایه ی دسترس پذیری فراگیر، سادگی تعامل و توجه به بافت فرهنگی‑اجتماعی ایران میسر نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

مبلمان شهری تعاملی ، سالمندان ، سلامت روان ، پیوندهای اجتماعی ، طراحی فراگیر ، شهر دوستدار سالمند