ارائه مدل توانمندسازی شغلی کارکنان شهرداری با تاکید بر مولفه های خودکارآمدی و استقلال کاری مطالعه موردی شهرداری شیراز

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل توانمندسازی شغلی کارکنان شهرداری شیراز با تاکید بر مولفه های خودکارآمدی و استقلال کاری بود. این مطالعه با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) و به روش اکتشافی متوالی اجرا گردید. در بخش کیفی از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. جامعه آماری بخش کیفی متخصصان مدیریت منابع انسانی، مدیران و کارکنان خبره شهرداری شیراز بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند و نظری انتخاب و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری (۱۸) مصاحبه ادامه یافت. در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه کارکنان رسمی و پیمانی شهرداری شیراز ۴۵۰۰ نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۳۸۰ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختار یافته عمیق و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (۰.۹۱۲) تایید شد. تحلیل داده های کیفی با استفاده از روش تحلیل تماتیک و نرم افزار MAXQDA و تحلیل داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی و مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. یافته های بخش کیفی منجر به شناسایی ۱۱ مفهوم اولیه در دو دسته اصلی خودکارآمدی (تجربه موفقیت، الگوبرداری، ترغیب کلامی، کاهش استرس، احساس شایستگی) و استقلال کاری (آزادی در روش انجام کار، اختیار تصمیم گیری، استقلال در اولویت بندی، دسترسی به اطلاعات، حمایت مدیریت، مشارکت در تصمیم گیری) گردید. نتایج بخش کمی نشان داد که خودکارآمدی با ضریب مسیر و استقلال کاری با ضریب مسیر ۰.۵۸ بر توانمندسازی شغلی تاثیر مستقیم و معناداری دارند. مدل توانمندسازی شغلی ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای مدیران شهرداری شیراز در جهت طراحی و اجرای اثربخش برنامه های توسعه منابع انسانی با محوریت خودکارآمدی و استقلال کاری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی شغلی ، خودکارآمدی ، استقلال کاری ، مدیریت شهری