ارزیابی تاثیر فناوری دوقلوی دیجیتال بر بهینه سازی زمان و هزینه در پروژه های عمرانی پیچیده

پروژه های عمرانی پیچیده همواره با چالش های جدی در زمینه کنترل زمان و هزینه مواجه هستند. آمارها نشان می دهد که ۷۵ درصد این پروژه ها با بودجه اولیه خود فاصله داشته و بسیاری از آنها دیرتر از زمان پیش بینی شده به اتمام می رسند. این پژوهش با هدف ارزیابی کمی تاثیر فناوری نوظهور دوقلوی دیجیتال بر بهینه سازی دو شاخص حیاتی زمان و هزینه در پروژه های عمرانی پیچیده انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته (کمی-کیفی) است. بدین منظور، ضمن بررسی نظام مند ادبیات نظری و پیشینه پژوهش، ۴۸ پروژه عمرانی که در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ از فناوری دوقلوی دیجیتال استفاده کرده بودند، مورد تحلیل فراتحلیل قرار گرفتند. برای سنجش دقیق تر، یک پروژه صنعتی پیچیده (احداث کارخانه فولاد در شانگهای) به عنوان نمونه موردی عمیق برگزیده شد. داده های زمان و هزینه قبل و پس از پیاده سازی دوقلوی دیجیتال با استفاده از تکنیک ارزش کسب شده مقایسه گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که پیاده سازی دوقلوی دیجیتال به طور میانگین موجب کاهش ۲۸ درصدی زمان ساخت، کاهش ۱۵ درصدی اتلاف مصالح و کاهش ۲۰ میلیون یوانی هزینه های ناشی از دوباره کاری شده است. تحلیل های آماری وجود همبستگی معنادار میان سطح بلوغ دوقلوی دیجیتال (از مدل سه بعدی تا شبیه سازی زنده) و میزان بهینه سازی زمان و هزینه را تایید می کند. دوقلوی دیجیتال با ایجاد قابلیت شبیه سازی پیش از اجرا، پایش لحظه ای و نگهداری پیش بینیانه، به طور موثری چرخه عمر پروژه را کوتاه و هزینه های غیرضروری را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

دوقلوی دیجیتال ، بهینه سازی هزینه ، مدیریت زمان ، پروژه های عمرانی پیچیده ، مدل سازی اطلاعات ساختمان