کارکرد هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش بدون افزایش فشار آموزشی بر دانش آموز

تحولات گسترده فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، زمینه ساز تغییرات بنیادین در ساختار و کارکرد نظام های آموزشی شده است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشرفته ترین فناوری های نوین، نقش چشمگیری در بازتعریف فرایندهای یاددهی–یادگیری ایفا می کند. هدف اصلی این مقاله، بررسی کارکردهای هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش با تاکید بر جلوگیری از افزایش فشار آموزشی بر دانش آموزان است. پژوهش حاضر با روش مروری کتابخانه ای انجام شده و در آن، منابع علمی، پژوهش های نظری و مطالعات تجربی فارسی مرتبط با موضوع مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم آوردن امکان شخصی سازی یادگیری، ارزشیابی هوشمند، ارائه بازخورد مستمر، کاهش آموزش یکنواخت و حمایت شناختی و عاطفی، می تواند کیفیت آموزش را به طور معناداری ارتقا دهد. از سوی دیگر، در صورت استفاده نادرست یا بدون چارچوب، این فناوری ممکن است به افزایش فشار آموزشی منجر شود. بنابراین، بهره گیری آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی، شرط اساسی تحقق آموزش باکیفیت و بدون فشار آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، فشار آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های نوین آموزشی